Kıyısındayım çocukluğumun; bir adım atsam ruhum çökecek, geriye de dönemem…
Öksüzlükle yüzleşmek zor be Annem!
Oyuncağımı aldılar, kardeşimi aldılar, babamı aldılar, evimizi aldılar ama ben sıcacıktım yine Annem!
Sen gidince ben evsiz kaldım, üşüyorum Annem!
Bir çadır buldular, öksüzlüğümü de oraya koydular.
Yollarım çıkmazda, dizlerime kadar çamurdayım Annem!
Karnın aç mı diye soran yok, olsa da doyuracak aşım yok.
Elime tutuşturdular kırık bir oyuncağı,
Gözlerimden feryat ediyor öksüzlüğüm Annem!
Yürüyorum…
Zamansızlık sularında yürüyorum.
Meleklere dua ediyorum, bensiz üşürsün diye,
Üstüne örttükleri toprağı kaldırsınlar Annem!
Nasılsa kavuşacağız, bugün değilse yarın…
Sensizledim, hemen yarın olsun Annem.
Bir yanıt yazın