1940 yılının yazında Ankara’da, edebiyat dünyasına adını yazdıracak, şiir kokan bir adam doğdu; Cahit Zarifoğlu.
Niyazi Bey ile Şerife Hanım’ın oğlu olarak 1 Temmuz 1940’ta Ankara’da dünyaya gelen Zarifoğlu, okula başlamadan önce, annesi, anneannesi ve mahalle hocalarından okuma-yazmayı, resim yapmayı ve Kur’an-ı Kerim okumayı öğrendi. Babasının Hâkim olması sebebiyle sık sık şehir değiştirdiler. İlköğretim eğitimine Kızılcahamam’da başlayıp, Şanlıurfa’da bitirdi. Liseyi ise asıl memleketi olan Kahramanmaraş’ta bitirdi. Gençlik yıllarında yerel gazetelerde sayfa sekreterliği yaptı. Bu dönemde edebiyata ilgi duymaya başladı. Divan edebiyatı klasiklerini okudu.
Zarifoğlu ile Türk edebiyatının önemli kalemlerinden Rasim Özdenören, Alaeddin Özdenören, Erdem Bayazıt, Mehmet Akif İnan ve Ali Kutlay’ın Maraş Lisesinde başlayan arkadaşlıkları, “Diriliş”, “Edebiyat” ve “Mavera” dergilerinde sürdü. Zarifoğlu’nun yazıları, Nuri Pakdil’in Maraş’ta çıkardığı “Hamle” dergisinde yayımlandı.
“Yedi Güzel Adam” olarak bugün de hatırlanmaya devam eden bu arkadaş grubu, 1956-1959’da Yenilik, Yeni Ufuklar, Türk Sanatı, Seçilmiş Hikayeler, Varlık, Yeditepe, Dost ve Pazar Postası gibi yayınlarda okurla buluştu.
Cahit Zarifoğlu’nun şiirleri, 1966’da yeniden çıkmaya başlayan Diriliş dergisi ile Türk Dili ve Soyut dergilerinde, Cemal Süreya’nın Papirüs, Memet Fuat’ın Yeni Dergi ‘sinde de yer aldı.
Yazı hayatı boyunca lisedeki arkadaş grubuyla hareket eden Zarifoğlu, 1965’te, haftalık Yeni İstiklal gazetesinin Rasim Özdenören tarafından yönetilen sanat sayfasında yer almaya başladı. Abdurrahman Cem ve Cahit Zarifoğlu imzalarıyla 13 şiir kaleme alan başarılı edebiyatçı, bu şiirleri 1967’de yayımladığı “İşaret Çocukları” kitabına aldı.
“Yaşamak” kitabı 1980’de yayınlandı
Öncülük ettiği “İnkılap” gazetesinde yaptığı haberlerin yanı sıra günlük yazılar yazan ve sanat sayfası hazırlayan Zarifoğlu’nun yazıları, 1980’de okuyucuyla buluşan “Yaşamak” kitabında topladığı günlüklerinin ilk örnekleri oldu.
Usta şair, 1961’de girdiği İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Alman Dili ve Edebiyatı Bölümünden 1971’de mezun oldu. Üniversite yıllarında, Necip Fazıl Kısakürek ile Sezai Karakoç’un, Zarifoğlu’nun kişiliği ve şiiri üzerinde büyük etkisi oldu.
Ölümsüz nikah şahidi; Necip Fazıl Kısakürek
Necip Fazıl Kısakürek’in aracılığıyla Abdülhakim Arvasi’nin soyundan gelen, Van Müftüsü Kasım Arvas’ın kızı Berat Hanım’la tanışan şair, 19 Ağustos 1976’da evlendi. Zarifoğlu’nun Van’da gerçekleşen düğününde Necip Fazıl Kısakürek nikah şahidi oldu. Şairin, Fatma Betül, Ayşe Hicret, Ahmet ve Arife adında 4 çocuğu dünyaya geldi.
Cahit Zarifoğlu, 1983’te TRT İstanbul Radyosuna atandı. İçine kapanık bir karakteri olan ve şiirini temelde “İkinci Yeni”nin kazanımları üzerine kurarak bu akımda kendi yeniliğinin peşine düşen Zarifoğlu, alışılmadık söz dizimiyle imge ve bütünlüğe verdiği önemle Türk şiirine kendi orijinalliğini getirebilen şairlerden biri oldu.
Şiirleri İngilizce ve Arapçaya da çevrilen usta şair, ömrünün son yıllarında yöneldiği çocuk edebiyatında kaleme aldığı “Yürekdede ile Padişah” eseriyle 1984’te Türkiye Yazarlar Birliği Çocuk Edebiyatı Ödülü’nü kazandı.
Yedi İklim, Muhit, Mavera, Beyaz Bulut, Seferber, Kitap/Haber, Hece ve Bürde’nin arasında bulunduğu dergilerde vefatından sonra özel sayılarla yad edilen ve adına şiir ödülleri verilen Zarifoğlu hakkında birçok tez de kaleme alındı.
Cahit Zarifoğlu, “İşaret Çocukları”, “Yedi Güzel Adam”, “Menziller”, “Korku ve Yakarış”, “Şiirler” adlı şiir kitapları “Serçekuş”, “Ağaçkakanlar”, “Katıraslan”, “Yürekdede ile Padişah”, “Motorlu Kuş”, “Küçük Şehzade”, “Kuşların Dili”, “Gülücük” ve “Ağaçokul” isminde çocuk kitaplarına imza attı.
Usta yazar, günlük türünde “Yaşamak”, roman türünde “Savaş Ritimleri” ve “Anne” eserlerini yazarken, deneme türündeki “Bir Değirmendir Bu Dünya” ve “Zengin Hayaller Peşinde” isimleriyle toplanan eserlerinin yanı sıra “Sütçü İmam” adlı tiyatro oyununu da kaleme aldı.
Zarifoğlu’nun üniversite tezi “Rilke’nin Romanında Motifler” adıyla kitaplaştırıldı. Beyan Yayınları ayrıca yazarın “Konuşmalar”, “Romanlar,” “Hikayeler”, “Çocuklarımızla Atlara Biniyorduk”, “Okuyucularla”, “Mektuplar” ve “Radyo Oyunları”nı okuyucunun istifadesine sundu.
Zarifoğlu, pankreas kanseri nedeniyle 7 Haziran 1987’de İstanbul’da vefat.
Bir yanıt yazın